Journalist/columnist/theaterrecensent kleinkunst & cabaret/tekstschrijver/docent
Utrecht, The Netherlands
weblog van Ruud Buurman
Staatssecretaris Henk Bleker, kent u die? Vriendelijk gezicht, beetje melancholisch. Als ie bij De Wereld Draait Door of bij Pauw en Witteman zit dan vermoed ik altijd dat Henk Bleker uit Onstwedde, Groningen, ’s middags zijn moeder heeft gebeld dat ie vanavond wéér op tv is. Want moe Bleker neemt alles met de videorecorder op en dat wordt dan vertoond tijdens het Bleker-familieweekend. ‘Mooi Henk! Den gai’k ons Annie en Ome Kobus in Canada ee’m bel’n dat ze noar BVN mot’n kiek’n. Wel ’n schone onderbroek aandoun hè, mien jong!’
Henk lijkt het altijd moeilijk te hebben met ‘dingen’. Dan zie je hem droeftoeterig voor zich uit staren en dan wrijft hij zich met de linkerhand over zijn voorhoofd. Vervolgens kijkt hij wat verschrikt in de camera, zoals een konijn in een stel koplampen. ‘Ah…., Henk heeft een dilemma!’, denk je dan. Of: ‘daar komt weer een gevalletje Christen Democratische gewetensnood!’ Maar niks van dat alles. Het schiet hem dan ineens te binnen dat hij die schone onderbroek is vergeten.
Maar Henk is wel een van de onbetwiste kampioenen in het populaire Christen Democratische gezelschapsspel ‘Gewetensnoodje’. Binnenkort verkrijgbaar in de winkel en nu al getipt als favoriet cadeau van Sinterklaas. Het is een soort van Monopoly. Alleen zijn in de hoeken van het speelbord de vakjes Start, Gevangenis, Vrij Parkeren en Ga naar… , vervangen door Welkom, Integreren, Uitzetcentrum en Ga terúg naar….. . De vier Stations heten nu Barmhartigheid, Mededogen, Normen en Waarden en Fatsoen (moet je doen). Als je het monopolie op alle vier hebt verworven en je komt met je pionnetje (een klein poppetje met niet-westerse trekken) op Uitzetcentrum, heb je gewonnen en mag je ’s avonds op tv met een ‘Gewetensnoodje’.
Het spel wordt gespeeld door een select CDA-gezelschap: Gert Leers, Henk Bleker, Mirjam Sterk en Raymond Knops. O ja, natuurlijk doen Ad Koppejan en Kathleen Ferrier ook mee. U weet wel: Knabbel en Babbel! De stem uit de pishoek en die kalkoen met opvliegers die er constant doorheen wauwelt. In de kamerfractie der barmhartige Samaritanen lijkt Jezus voor velen geen voorbeeld meer te zijn, maar Judas. Ze hebben echt wel gewetensnood, kijk maar naar Knops die met de jongen heeft gevoetbald en naar Koppejan en Ferrier. Inderdaad…, een knap staaltje gewetensnoodtoneel over de ruggen van een achttienjarige en zijn pleegouders.
Maar de winnaar van de Judaspenning is toch Henkie Bleker uit Onstwedde, met zijn ultieme Judaskus bij Pauw en Witteman: of de kleine Mauro gezellig met hem meewilde naar Twente-PSV. Want hij wist dat de jongen zó is vernederlandst dat hij groot fan van PSV is. ‘En dan niet meer boos zijn op ome Henk als je straks het land wordt uitgeknikkerd!’ zo luidde de emotionele omkoperij, ‘regels zijn nu eenmaal regels’.
Judas kreeg tenminste nog zoveel gewetensnood dat hij de dertig zilverlingen die hij voor zijn verraad kreeg, weggooide en zichzelf vervolgens ophing.
Deze en andere kroniekjes verschenen eerder onder de titel ‘Buurman’ in het Utrechts Nieuwsblad, Amersfoortse Courant en/of De Stentor. ©Ruud Buurman / Buurman Schrijfwerk
Journalist/columnist/theaterrecensent kleinkunst & cabaret/tekstschrijver/docent
Utrecht, The Netherlands
Journalist/columnist/theaterrecensent kleinkunst & cabaret/tekstschrijver/docent
Utrecht, The Netherlands
Theme created for Posterous by Obox
